Kıskanma hiç Erciyes,
Büyüğündür, ol serin.
Bir dağ koyduk yanına,
İşte Beş Tepeler’in.
 
Gözyaşları döküyor
Ardından yetimlerin,
Öksüz kaldık burada,
Boş kaldı Hocam, yerin.
 
Allah’ın dostlarıydı
Senin dostun, önderin,
İzi vardı yüzünde
Ebubekir, Ömer’in.
 

Hep O’nunla yaşadın
Sırrıdır bilenlerin,
Her an üzerindeydi
Ahlakı, Peygamberin.
 
Meyletmedin dünyaya,
Derdin: “Onu boş verin.”
Ümmetin dertleriydi
Hep sıkıntın, kederin.
 
Daha iyi bilinir
Yokluğunda değerin,
Hizmet aşkı veriyor
‘Kıssalar Hisseler’in.
 
Daima orta yoldu
Gittiğin rehgüzerin,
Düzeltir yolumuzu
‘Ölçüler Dengeler’in.
 
Tükeninceye kadar
Son nefesin, son ferin,
Hizmet için didindin
Şahit kır çiçeklerin.
 
Bu hizmet durmayacak,
Boşa akmadı terin.
Sözümüz var, daha da
Yükselecek eserin.
 
Çiçekler çoğalacak
Olacaktır haberin.
Sevaplarla dolacak
Hocam, amel defterin.
 
Cennet bahçelerinden
Bir bahçe olsun yerin,
Dileriz komşusu ol
O Rasulü Serverin.
 
Bu naçiz öğrencinin
Üzüntüsü pek derin.
Hak Yolunun Yolcusu
Kutlu olsun seferin.
METİN BAŞBUĞ