MEFKÛRE

Ebed yolculuğunda ebede yakışır düşünceler, tefekkürler ve mefkûrelerle donatılan insanoğlu, özünde varolan kabiliyetleri harekete geçirmek sûretiyle, insan olmanın, kul olmanın hazzını tatmaktadır. Var olmak için, önce yok olmanın sırrını yakalayan insan, yaratılışındaki hikmeti idrak ederek süfli duygulardan kurtulup, yüce mefkurelerle hayat bulur.

Müslüman, gayesiz, mefkûresiz, günübirlik bir hayatın adamı olamaz. O, hayatın bütün safhalarında İslam’ı hakim kılmak ve bunun cihadını yapmak ve İslam’ın üstün medeniyetini tesis etmek gibi büyük mükellefiyetler yüklenmişken, kof düşüncelerin, süflî dünya menfaatlerinin, behimî bir yaşantının hammalı olamaz. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem “Ben, insanlar Lâ ilahe illallah diyene kadar savaşmakla emr olundum” buyurarak Müslümanın âleme nizam verme ve cihana hakim olma mükellefiyetine işaret etmiştir.