Bugün, bir kısım müslümanlar, “biz konuşalım başkaları yapsın” anlayışıyla iş değil laf üretiyor, diğer taraftan yaptıkları İslâm dışı hareketleri bin bir tevil ve zorlamalarla mazur gösteriyor, kendileri gibi düşünmeyen, kendileri gibi hareket etmeyen Müslümanları itham ediyor, suçluyor ve çeşitli yöntemlerle

tesirsiz hâle getirmeye çalışıyorlar. Tecrübeler şunu göstermiştir ki: Bu gibi kişiler İslâmî hareketin güvesidirler. Hiçbir zaman risk altına girmezler. Çileye hiç gelmezler. Tembel ve nefislerinin zebûnudurlar. Köşe-bucak, yalan-yanlış laf üretmek ve dedikodu ile meşguldürler. Mesuliyetten ve iş yapmaktan kaçarlar,

fakat her işin başında gözükmek isterler. İslâm daveti komple bir harekettir. Bir cihad ve bir ibadettir. O bakımdan İslâmî cemaat ve hareketler kendi iç davetini tamamlamadan daha geniş boyutlu hareketlerde istenilen neticeye ulaşamazlar.