BENİM ÇOCUK KÖTÜ ÇIKTI

“Benim çocuk kötü çıktı!”

Bu sözün öyle bir çağrışımı var ki elimize bir paket veriliyor, biz onu evde açıyoruz, içinden iyi ya da kötü çocuk çıkıyor. “Benim çocuk kötü çıktı!” sözünü söyleyenler, bu sözü en son söylemesi gerekenler. Anne ve baba... Hâlbuki çocuk, anneden ve babadan (ya da anne ve baba tarafından) aldığı değerlerle oluşmaya başlıyor. Hâlbuki Kuran’da sünnetullah (adetullah) olarak tanımlanan,

Batı’nın “determinizm” dediği şey, yani belli koşulların belli şartlarda belli sonuçları doğuracağı ilkesi; eğitimde, en az biyoloji kanunları kadar geçerlidir.

Geçmişinden topladığı değerlerle dünyaya gözünü açan çocuk, dünyadaki birikimini nereden alıyor?

Tabi ki çok farklı kaynaklardan, ama öncelikle yine anneden ve babadan…“Bu adam da fazla iddialı canım, çocuğumu ben mi seçiyorum? Geçmişimi seçemediğime göre çocuğumu nasıl seçebilirim?” Geçmişi seçemediğimiz doğru.

Çocuğa gelince, bir bakıma biz seçiyoruz. Aslında eşinizi seçerken çocuğu da seçiyordunuz; kendinizi seçerken de eşinizi seçiyordunuz.